Tamara, 31 jaar, opvoedster in hart en ziel

Tamara, 31 jaar, opvoedster in hart en ziel

Tamara De Rycke rolde van kleins af in de zorg. Haar broer heeft een visuele beperking en als oudere zus stond ze altijd voor hem klaar. “Toen mijn broer met school op kamp ging, dan ging ik steevast mee. Zo kwam ik ook vaak in contact met de opvoeders van zijn leefgroep. Al gauw heb ik het bekende gevolgd en ging ik voor opvoedster studeren”, vertelt Tamara.

Het groepsgevoel is uniek

Vandaag werkt Tamara in het Heilig Hart in Deinze. Dat is een dienstverleningscentrum voor personen met een verstandelijke beperking. Ze is er een van de zes opvoedsters van de leefgroep Contrabas, voor 35 tot 45-jarigen met een meervoudige beperking. “Wat ik zo mooi vind aan mijn job als opvoedster, is het groepsgevoel dat leeft onder de collega’s. Je staat er nooit alleen voor. Het werk is soms zwaar, maar we kunnen echt op elkaar rekenen en bouwen. Als je weet dat je niet alleen bent, dan ga je er telkens voor. Ook de uurregeling verloopt flexibel. Kan je een dag niet komen werken? Dan springt een collega graag voor je in.”

“Werken met mensen met een beperking is niet altijd even evident. Toch liggen de mensen uit mijn leefgroep mij stuk voor stuk na aan het hart. Als opvoeder sta je in voor de dagdagelijkse structuur van de bewoners: medicatie geven, hen wassen, eten geven… Maar daarnaast is er ook veel ruimte voor ontspanning en plezier. We bakken pannenkoeken of gaan bowlen. Daar genieten de bewoners enorm van, daar worden ze vrolijk van. In die kleine dingen merk je dat ze je appreciëren en je graag hebben. Elke zomer komt de leefgroep ook bij mij thuis barbecueën. Dat is altijd een ontspannende, leuke dag. Ik hou er ook van om met de bewoners mee op kamp te gaan. Dat is een heel unieke sfeer. Als opvoeder werk je dan 1 op 1 met een bewoner in een aangepaste accommodatie. Je groeit zo automatisch heel dicht naar elkaar toe. Dat zijn momenten waar ik elk jaar opnieuw naar uitkijk en naar toeleef.”

Jezelf ontplooien en ontdekken

Als opvoeder moet je sterk in je schoenen staan, geduld hebben en vriendelijk zijn. Je moet je kunnen inleven in de bewoners om te weten wat ze echt willen of kunnen. “Stagiairs of nieuwe collega’s denken soms wel eens: oei, gaat me dat lukken? Je moet jezelf ook tijd geven in deze sector. Met wat geduld, vriendelijkheid en genoeg inlevingsvermogen kom je al een heel eind. Er komt in het begin veel op je af, het is soms overweldigend. Maar met de ondersteuning van je collega’s kun je jezelf ontplooien en ontdekken. Je hoeft je niet in een keurslijf te wringen, bij deze job kan je helemaal jezelf zijn.”

Twijfel je over een job als opvoerder? Dan kan Tamara maar één ding aanraden. “Spring een centrum binnen en probeer het eens een dagje. Dat kan bijvoorbeeld tijdens een inleefdag. Zo merk je meteen of de job je ligt.”